ลักษณะเด่นของคำสันสกฤต และการเปรียบเทียบกับคำบาลี
| ภาษาบาลี | ภาษาสันสกฤต |
|---|---|
| มีสระ 8 ตัว ได้แก่ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ เช่น อุตุ อิสิ สาระ โมลี | มีสระ 14 ตัว ได้แก่ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ ไอ เอา ฤ ฤา ฦ ฦา เช่น ฤดู ฤๅษี ไพศาล เมาลี |
| ไม่ใช้ ศ ษ แต่ใช้ ส เช่น สันติ วิสาสะสิริ สูญ | ใช้พยัญชนะ ศ ษ |
| มีตัวสะกดตัวตาม (พยัญชนะวรรค) | ไม่มีตัวสะกดตัวตามแน่นอน |
| นิยมใช้ ฬ เช่น กีฬา จุฬา ครุฬ | นิยมใช้ ฑ เช่น กรีฑา ครุฑ จุฑา |
| นิยมใช้ ริ เช่น จริยา ภริยา อัจฉริยะ | นิยมใช้ รร เช่น จรรยา ภรรยา อัศจรรย์ |
| ไม่นิยมใช้พยัญชนะควบกล้ำ อ่านเรียงพยางค์ เช่น สามี ฐาน ปทุม ปฐม | นิยมใช้พยัญชนะควบกล้ำ เช่น สวามี สถาน ประทุม ประถม |
มักโน้มไปทางคำสันสกฤต
มักโน้มไปทางคำบาลี